### Bg 18.77

> तच्च संस्मृत्य संस्मृत्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।\
> विस्मयो मे महान् राजन्हृष्यामि च पुनः पुनः ॥७७॥

> tac ca saṁsmṛtya saṁsmṛtya\
> rūpam atyadbhutaṁ hareḥ\
> vismayo me mahān rājan\
> hṛṣyāmi ca punaḥ punaḥ

*tat*—aquello; *ca*—también; *saṁsmṛtya*—recordando; *saṁsmṛtya*—recordando; *rūpam*—forma; *ati*—grande; *adbhutam*—maravillosa; *hareḥ*—del Señor Kṛṣṇa; *vismayaḥ*—asombro; *me*—mi; *mahān*—grande; *rājan*—¡oh, Rey!; *hṛṣyāmi*—disfrutando; *ca*—también; *punaḥ punaḥ*—una y otra vez.

**¡Oh Rey!, cuando recuerdo la maravillosa forma del Señor Kṛṣṇa, me asombro aún más y me regocijo una y otra vez.**

Parece ser que Sañjaya por la gracia de Vyāsa, también pudo ver la forma universal de Kṛṣṇa que se exhibió a Arjuna. Por supuesto se dice que el Señor Kṛṣṇa nunca había exhibido dicha forma antes. Esta se le exhibió únicamente a Arjuna, sin embargo, algunos grandes devotos también pudieron ver la forma universal de Kṛṣṇa cuando se la mostró a Arjuna y Vyāsa era uno de ellos. Él es uno de los grandes devotos del Señor y se le considera una poderosa encarnación de Kṛṣṇa. Vyāsa reveló esto a su discípulo Sañjaya, quien recordaba esa forma maravillosa de Kṛṣṇa que se le exhibió a Arjuna y la disfrutaba repetidamente.
