### SB 1.8.45

> तां बाढमित्युपामन्त्र्य प्रविश्य गजसाह्वयम् ।\
> स्त्रियश्च स्वपुरं यास्यन्प्रेम्णा राज्ञा निवारितः ॥४५॥

> tāṁ bāḍham ity upāmantrya\
> praviśya gajasāhvayam\
> striyaś ca sva-puraṁ yāsyan\
> premṇā rājñā nivāritaḥ

*tām*—todas esas; *bāḍham*—aceptadas; *iti*—así pues; *upāmantrya*—informó luego; *praviśya*—entrando; *gajasāhvayam*—el palacio de Hastināpura; *striyaḥ ca*—otras damas; *sva-puram*—su propia residencia; *yāsyan*—cuando se disponía a partir hacia; *premṇā*—con amor; *rājñā*—por el rey; *nivāritaḥ*—detenido.

**Aceptando así las oraciones de Śrīmatī Kuntīdevī y entrando en el palacio de Hastināpura, a continuación el Señor les informó a otras damas de Su partida. Pero cuando se disponía a partir, fue detenido por el rey Yudhiṣṭhira, quien amorosamente le presentó una súplica.**

Nadie pudo hacer que el Señor Kṛṣṇa permaneciera en Hastināpura cuando decidió partir hacia Dvārakā, pero la sencilla petición del rey Yudhiṣṭhira de que el Señor se quedara allí unos días más fue de inmediato efectiva. Esto significa que el poder del rey es el afecto amoroso, que el Señor no pudo negar. Así pues, al Dios todopoderoso solo se Le conquista mediante el servicio amoroso y nada más. Él es plenamente independiente en todos Sus tratos, pero acepta voluntariamente obligaciones por el afecto amoroso de Sus devotos puros.
