96
Śrī Caitanya-caritāmṛta
[Antya-līlā, Ch. 1
ইতি কেন সদাশ্রিয়োজ্জলং তুলনামহঁতি মৎপ্রিয়াননম্ ॥ ১৭০ ॥
vidhur eti divā virūpatām śata-patram bata śarvarī-mukhe iti kena sadā śriyojjvalam tulanām arhati mat-priyānanam
SYNONYMS
vidhuḥ —the moon;  eti —becomes;  divā —by daytime;  virūpatām —faded away;  śata-patram —the lotus flower;  bata —alas;  śarvarī-mukhe —in the beginning of evening;  iti —thus;  kena —with what;  sadā —always;  śriyā-ujjvalam —brilliant with beauty;  tulanām —comparison;  arhati —deserves;  mat —of Me;  priyā —of the dear one;  ānanam —the face.
TRANSLATION
“Although the effulgence of the moon is brilliant initially at night, in the daytime it fades away. Similarly, although the lotus is beautiful during the daytime, at night it closes. But, O My friend, the face of My most dear Śrīmatī Rādhārāṇī is always bright and beautiful, both day and night. Therefore, to what can Her face be compared?”
PURPORT
This verse ( Vidagdha-mādhava  5.20) is spoken by Śrī Kṛṣṇa to Madhumaṅgala.
TEXT 171
প্রমদরসতরঙ্গস্মেরগণ্ডস্থলায়াঃ স্মরধমুরমুবঙ্কিজ্জলতা-লাস্যভাজঃ । মদকলচলভৃঙ্গীভ্রান্তিভঙ্গীং দধানো হৃদয়মিদমদাজ্জীৎ পঙ্গলাক্ষ্যাঃ কটাক্ষঃ ॥ ১৭১ ॥
pramada-rasa-taraṅga-smera-gaṇḍa-sthalāyāḥ smara-dhanur anubandhi-bhrū-latā-lāsya-bhājaḥ mada-kala-cala-bhṛṅgī-bhrānti-bhaṅgīṁ dadhāno hṛdayam idam adāṅkṣīt pakṣmalākṣyāḥ kaṭākṣaḥ
SYNONYMS
pramada —of joy;  rasa-taraṅga —by the continuous waves of the mellow;  smera —mildly smiling;  gaṇḍa-sthalāyāḥ —whose cheeks;  smara-dhanuḥ —the