92
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 10, Ch. 1
TEXT 61
तथेति सुतमादाय यथावानकदुन्दुभिः । नाभ्यनन्दत तद्वाक्यमसतोऽविजितात्मनः ॥६१॥
tatheti sutam ādāya yayāv ānakadundubhiḥ nābhyanandata tad-vākyam asato 'vijitātmanaḥ
tathā—very well; iti—thus; sutam ādāya—taking back his child; yayau—left that place; ānakadundubhiḥ—Vasudeva; na abhya-nandata—did not very much value; tat-vākyam—the words (of Kaṁsa); asataḥ—who was without character; avijita-ātmanaḥ—and without self-control.
TRANSLATION
Vasudeva agreed and took his child back home, but because Kaṁsa had no character and no self-control, Vasudeva knew that he could not rely on Kaṁsa's word.
TEXTS 62-63
नन्दाद्या ये व्रजे गोपा याश्चामीषां च योषितः । वृष्णयो वसुदेवाद्या देवक्याद्या यदुस्त्रियः ॥६२॥ सर्वे वै देवताप्राया उभयोरपि भारत । ज्ञातयो बन्धुसुहृदो ये च कंसमनुव्रताः ॥६३॥
nandādyā ye vraje gopā yāś cāmīṣāṁ ca yoṣitaḥ vṛṣṇayo vasudevādyā devaky-ādyā yadu-striyaḥ
sarve vai devatā-prāyā ubhayor api bhārata jñātayo bandhu-suhṛdo ye ca kaṁsam anuvratāḥ