488
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 3, Ch. 13]
TEXT 2
विदुर उवाच
स वै स्वायम्भुवः सम्राट् प्रियः पुत्रः स्वयम्भुवः । प्रतिलम्य प्रियां पतीं किं चकार ततो मुने ॥ २ ॥
vidura uvāca
sa vai svāyambhuvaḥ samrāṭ
priyaḥ putraḥ svayambhuvaḥ
pratilabhya priyām patnīm
kim cakāra tato mune
viduraḥ uvāca—Vidura said; saḥ—he; vai—easily; svāyambhuvaḥ—Svayambhuva Manu; samrāṭ—the king of all kings; priyaḥ—dear; putraḥ—son; svayambhuvaḥ—of Brahmā; pratilabhya—after obtaining; priyām—most loving; patnīm—wife; kim—what; cakāra—did; tataḥ—thereafter; mune—O great sage.
TRANSLATION
Vidura said: O great sage, what did Svāyambhuva, the dear son of Brahmā, do after obtaining his very loving wife?
TEXT 3
चरितं तस्य राज्येरादिराजस्य सत्तम । त्रूहि मे भद्रधानाय विष्वक्सेनाश्रयो क्षसौ ॥ ३ ॥
caritam tasya rājarṣer
ādirājasya sattama
brūhi me śraddadhānāya
viṣvaksenāśrayo hy asau
caritam—character; tasya—his; rājarṣeḥ—of the saintly king; ādi- rājasya—of the original king; sattama—O most pious one; brūhi—kindly speak; me—unto me; śraddadhānāya—unto one eager to receive; viṣvaksena— of the Personality of Godhead; āśrayaḥ—one who has taken shelter; hi— certainly; asau—that king.
TRANSLATION
O best of the virtuous, the original king of kings [Manu] was a great devotee of the Personality of Godhead Hari, and thus it is worth hearing of his sublime character and activities. Please describe them. I am very eager to hear.