CHAPTER TWENTY-TWO
The Marriage of Kardama Muni and Devahūti
TEXT 1
मैत्रेय उवाच
एवमाविष्कृताशेषगुणकर्षोदयो मुनिम् । सम्रीड हव तं सम्राडुपारतमुवाच ह ॥ १ ॥
maitreya uvāca evam āviṣkṛtāśeṣa- guṇa-karmodayo munim savrīḍa iva tam samrāṭ upāratam uvāca ha
maitreyaḥ—the great sage Maitreya; uvāca—said; evam—thus; āviṣkṛta—having been described; aśeṣa—all; guṇa—of the virtues; karma—of the activities; udayaḥ—the greatness; munim—the great sage; sa-vrīḍaḥ—feeling modest; iva—as though; tam—him (Kardama); samrāṭ—Emperor Manu; upāratam—silent; uvāca ha—addressed.
TRANSLATION
Śrī Maitreya said: After describing the greatness of the Emperor's manifold qualities and activities, the sage became silent, and the Emperor, feeling modesty, addressed him as follows.
TEXT 2
मनुरुवाच
ब्रह्मासृजत्स्वमुखतो युष्मानात्मपरीप्सया । छन्दोमयस्तपोविधायोगयुक्तान्तम्परान् ॥ २ ॥
manur uvāca brahmāsṛjat sva-mukhato yuṣmān ātma-parīpsayā
859