104
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 5, Ch. 2]
TEXT 19
तस्यामुह वा आत्मजान् स राजवर आग्नीध्रो नाभिकिम्पुरुषहरिवर्षेलावृतरम्यक- हिरण्मयकुरुमद्राश्वकेतुमालसंज्ञान्नव पुत्रानजनयत् ॥१९॥
tasyām u ha vā ātmajān sa rāja-vara āgnīdhro nābhi-kimpuruṣa- harivarṣelāvṛta-ramyaka-hiraṇmaya-kuru-bhadrāśva-ketumāla- saṁjñān nava putrān ajanayat.
tasyām—in her; u ha vā—certainly; ātma-jān—sons; saḥ—he; rāja- varaḥ—the best of kings; āgnīdhraḥ—Āgnīdhra; nābhi—Nābhi; kim- puruṣa—Kimpuruṣa; hari-varṣa—Harivarṣa; ilāvṛta—Ilāvṛta; ramyaka—Ramyaka; hiraṇmaya—Hiraṇmaya; kuru—Kuru; bhadrāśva—Bhadrāśva; ketu-māla—Ketumāla; saṁjñān—named; nava—nine; putrān—sons; ajanayat—begot.
TRANSLATION
In the womb of Pūrvacitti, Mahārāja Āgnīdhra, the best of kings, begot nine sons, named Nābhi, Kimpuruṣa, Harivarṣa, Il- āvṛta, Ramyaka, Hiraṇmaya, Kuru, Bhadrāśva and Ketumāla.
TEXT 20
सा म्ल्वाय सुतान्नवानुवत्सरं गृह एवापहाय पूर्वचित्तिर्भूय एवाजं देवमुपतस्थे ॥२०॥
sā sūtvātha sutān navānuvatsaraṁ gṛha evāpahāya pūrvacittir bhūya evājaṁ devam upatasthe.
sā—she; sūtvā—after giving birth to; atha—thereafter; sutān—sons; nava—nine; anuvatsaram—year after year; gṛhe—at home; eva—cer- tainly; apahāya—leaving; pūrvacittiḥ—Pūrvacitti; bhūyaḥ—again; eva—certainly; ajam—Lord Brahmā; devam—the demigod; upatasthe—approached.