306
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 5, Ch. 9]
immediately alarmed due to the mistreatment of a devotee. She came out of the deity and, taking the chopper in her own hands, killed all the dacoits there. Thus a pure devotee of the Supreme Personality of Godhead can remain silent despite the mistreatment of nondevotees. Rogues and dacoits who misbehave toward a devotee are punished at last by the arrangement of the Supreme Personality of Godhead.
TEXTS 1-2
श्रीशुक उवाच
अथ कस्यचिद् द्विजवरस्याङ्गिरःप्रवरस्य शमदमतपःस्वान्यायाध्ययनत्याग- सन्तोषतितिक्षाप्रश्रयविद्यानस्त्रयात्मज्ञानानन्दयुक्तस्यात्मसदृशभ्रुतशीलाचाररूपौ- दार्यगुणा नव सोदर्या अङ्गजा बभूवुर्मिथुनं च यवीयस्यां भार्यायाम् ॥ १ ॥ यस्तु तत्र पुमांस्तं परमभागवतं राजर्षिप्रवरं भरतमुत्सृष्टमृग- शरीरं चरमशरीरेण विप्रत्वं गतमाहुः ॥ २ ॥
śrī-śuka uvāca
atha kasyacid dvija-varasyāṅgiraḥ-pravarasya śama-dama-tapaḥ- svādhyāyādhyayana-tyāga-santoṣa-titikṣā-praśraya-vidyānasūyātma- jñānānanda-yuktasyātma-sadṛśa-śruta-śīlācāra-rūpaudārya-guṇā nava sodaryā aṅgajā babhūvur mithunaṁ ca yavīyasyāṁ bhāryāyām. yas tu tatra pumāṁs taṁ parama-bhāgavataṁ rājarṣi-pravaraṁ bharatam utsṛṣṭa-mṛga-śarīraṁ carama-śarīreṇa vipratvaṁ gatam āhuḥ.
śrī-śukaḥ uvāca—Śukadeva Gosvāmī continued to speak;  atha — thereafter;  kasyacit —of some;  dvija-varasya — brāhmaṇa ;  aṅgiraḥ-pra- varasya —who came in the dynasty of the great saint Aṅgirā;  śama — control of the mind;  dama —control of the senses;  tapaḥ —practice of austerities and penances;  svādhyāya —recitation of the Vedic literatures;  adhyayana —studying;  tyāga —renunciation;  santoṣa —satisfaction;  titikṣā —tolerance;  praśraya —very gentle;  vidyā —knowledge;  anasūya —without envy;  ātma-jñāna-ānanda —satisfied in self- realization;  yuktasya —who was qualified with;  ātma-sadṛśa —and ex- actly like himself;  śruta —in education;  śīla —in character;  ācāra —in behavior;  rūpa —in beauty;  audārya —in magnanimity;  guṇāḥ —