446
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 5, Ch. 26]
TEXT 12
एवमेव महारांग्यो यत्र निपतितं पुरुषं क्रव्यादा नाम रुखस्तं क्रव्येण घातयन्ति यः केवलं देहम्भरः ॥१२॥
evam eva mahārauravo yatra nipatitam puruṣam kravyādā nāma ruravas tam kravyeṇa ghātayanti yaḥ kevalam dehambharaḥ.
evam—thus; eva—certainly; mahā-rauravah—the hell known as Mahāraurava; yatra—where; nipatitam—being thrown; puruṣam—a person; kravyādāḥ nāma—named kravyāda; ruravaḥ—the ruru animals; tam—him (the condemned person); kravyeṇa—for eating his flesh; ghātayanti—kill; yaḥ—who; kevalam—only; dehambharaḥ— intent upon maintaining his own body.
TRANSLATION
Punishment in the hell called Mahāraurava is compulsory for a person who maintains his own body by hurting others. In this hell, ruru animals known as kravyāda torment him and eat his flesh.
PURPORT
The animalistic person who lives simply in the bodily concept of life is not excused. He is put into the hell known as Mahāraurava and attacked by  ruru  animals known as  kravyādas .
TEXT 13
यस्त्वह वा उग्रः पशून् पक्षिणो वा प्राणत उपरन्धयति तमपक्ररुणं पुरुषादैरपि विगर्हितममुत्र यमानुचराः कुम्भीपाके तमतैले उपरन्धयन्ति ॥ १३ ॥
yas tv iha vā ugraḥ paśūn pakṣīṇo vā prāṇata uparandhayati tam apakaruṇam puruṣādair api vigarhitam amutra yamānucarāḥ kumbhīpāke tapta-taile uparandhayanti.