262
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 6, Ch. 5]
TEXT 1
श्रीशुक उवाच
तस्यां स पाञ्चजन्यां वै विष्णुमायोपवृंहितः ।
हर्यश्वसंज्ञानयुतं पुत्रानजनयद् विभुः ॥ १ ॥
śrī-śuka uvāca
tasyām sa pāñcajanyām vai
viṣṇu-māyopabrṁhitaḥ
haryaśva-saṁjñān ayutaṁ
putrān ajanayad vibhuḥ
śrī-śukaḥ uvāca—Śrī Śukadeva Gosvāmī said; tasyām—in her; saḥ—Prajāpati Dakṣa; pāñcajanyām—his wife named Pāñcajanī; vai—indeed; viṣṇu-māyā-upabrṁhitaḥ—being made capable by the illusory energy of Lord Viṣṇu; haryaśva-saṁjñān—named the Haryaśvas; ayutam—ten thousand; putrān—sons; ajanayat—begot; vibhuḥ—being powerful.
TRANSLATION
Śrīla Śukadeva Gosvāmī continued: Impelled by the illusory energy of Lord Viṣṇu, Prajāpati Dakṣa begot ten thousand sons in the womb of Pāñcajanī [Asiknī]. My dear King, these sons were called the Haryaśvas.
TEXT 2
अपृथग्धर्मशीलास्ते सर्वे दाक्षायणा नृप ।
पित्रा प्रोक्ताः प्रजासर्गे प्रतीचीं प्रययुर्दिशम् ॥ २ ॥
apṛthag-dharma-śīlās te
sarve dākṣāyaṇā nṛpa
pitrā proktāḥ prajā-sarge
pratīcīṁ prayayur dīśam
apṛthak—alike in; dharma-śīlāḥ—good character and behavior; te—they; sarve—all; dākṣāyaṇāḥ—the sons of Dakṣa; nṛpa—O King;