66
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 6, Ch. 8]
TEXTS 4-6
श्रीविश्वरूप उवाच
धौताङ्घ्रिपाणिराचम्य सपवित्र उदङ्मुखः । 
  कृतस्वाङ्गकरन्यासो मन्त्राभ्यां वाग्यतः शुचिः ॥ ४ ॥ 
  नारायणपरं वर्म सन्नद्धेद् भय आगते । 
  पादयोर्जानुनोरुवोरुदरे हृद्ययोरसि ॥ ५ ॥ 
  मुखे शिरस्यानुपूर्व्यादोङ्कारादीनि विन्यसेत् । 
  ॐ नमो नारायणायेति विपर्ययमथापि वा ॥ ६ ॥
śrī-viśvarūpa uvāca 
  dhautānighri-pāṇir ācamya 
  sapavitra udaṅ-mukhaḥ 
  kṛta-svāniga-kara-nyāso 
  mantrābhyām vāg-yataḥ śuciḥ
nārāyaṇa-param varma 
  sannahyed bhaya āgate 
  pādayor jānunor ūrvor 
  udare hṛdy athorasi
mukhe śirasy ānupūrvyād 
  omkārādīni vinyaset 
  om namo nārāyaṇāyeti 
  viparyayam athāpi vā
śrī-viśvarūpaḥ uvāca—Śrī Viśvarūpa said; dhauta—having completely washed; anighri—feet; pāṇiḥ—hands; ācamya—performing ācamana (sipping a little water three times after chanting the prescribed mantra); sa-pavitraḥ—wearing rings made of kuśa grass (on the ring finger of each hand); udak-mukhaḥ—sitting facing the north; kṛta—making; sva-aniga-kara-nyāsaḥ—mental assignment of the eight parts of the body and twelve parts of the hands; mantrābhyām—with the two mantras (om namo bhagavate vāsudevāya and om namo nārāyaṇāya); vāk-yataḥ—keeping oneself silent; śuciḥ—being purified; nārāyaṇa-param—fully intent on Lord Nārāyaṇa; varma—armor; sannahyet—