270
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 6, Ch. 19]
TEXT 1
श्रीराजोवाच
व्रतं पुंसवनं ब्रह्मन् भवता यदुदीरितम् । तस्य वेदितुमिच्छामि येन विष्णुः प्रसीदति ॥ १ ॥
śrī-rājovāca vratam puṁsavanam brahman bhavatā yad udīritam tasya veditum icchāmi yena viṣṇuḥ prasīdati
śrī-rājā uvāca—Mahārāja Parikṣit said; vratam—the vow; puṁsavanam—called puṁsavana; brahman—O brāhmaṇa; bhavatā—by you; yat—which; udīritam—was spoken of; tasya—of that; veditum—to know; icchāmi—I want; yena—by which; viṣṇuḥ—Lord Viṣṇu; prasīdati—is pleased.
TRANSLATION
Mahārāja Parikṣit said: My dear lord, you have already spoken about the puṁsavana vow. Now I want to hear about it in detail, for I understand that by observing this vow one can please the Supreme Lord, Viṣṇu.
TEXTS 2-3
श्रीशुक उवाच
शुक्ले मार्गशिरे पक्षे योषिद्धर्तुरनुज्ञया । आरभेत व्रतमिदं सार्वकामिकमादितः ॥ २ ॥ निशम्य मरुतां जन्म ब्राह्मणाननुमन्त्र्य च । स्नात्वा शुक्लदती शुक्ले वसीतालङ्कृताम्बरे । पूजयेत्प्रातराशात्प्राग्भगवन्तं श्रिया सह ॥ ३ ॥