284
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 6, Ch. 19]
TEXT 16
ततः स्तुवीत स्तोत्रेण भक्तिप्रह्वेण चेतसा । यज्ञोच्छिष्टमवघ्राय पुनरभ्यर्चयेद्वरिम् ॥१६॥
tataḥ stuvīta stotreṇa bhakti-prahveṇa cetasā yajñocchiṣṭam avaghrāya punar abhyarcayed dharim
tataḥ—then; stuvīta—one should praise; stotreṇa—with prayers; bhakti—with devotion; prahveṇa—humble; cetasā—with a mind; yajña-ucchiṣṭam—the remnants of sacrifice; avaghrāya—smelling; punaḥ—again; abhyarcayet—one should worship; harim—Lord Viṣṇu.
TRANSLATION
Thereafter, with devotion and humility, one should offer prayers to the Lord and mother Lakṣmī. Then one should smell the remnants of the food offered and then again worship the Lord and Lakṣmījī.
TEXT 17
पतिं च परया भक्त्या महापुरुषचेतसा । प्रियैस्तैस्तैरुपनमेत् प्रेमशीलः स्वयं पतिः । बिभृयात् सर्वकर्माणि पत्न्या उच्चावचानि च ॥१७॥
patiṁ ca parayā bhaktyā mahāpuruṣa-cetasā priyais tais tair upanamet prema-śīlaḥ svayaṁ patiḥ bibhṛyāt sarva-karmāṇi patnyā uccāvacāni ca
patim—the husband; ca—and; parayā—supreme; bhaktyā—with devotion; mahā-puruṣa-cetasā—accepting as the Supreme Person; priyaiḥ—dear; taiḥ taiḥ—by those (offerings); upanamet—should wor-