140
Śrīmad-Bhāgavatam
[Canto 8, Ch. 21]
TEXT 15
तानभिद्रवतो दृष्ट्वा दितिजानीकपान् नृप । प्रहस्यानुचरा विष्णोः प्रत्यषेधन्नुदायुधाः ॥१५॥
tān abhidravato dṛṣṭvā ditijānīkapān nṛpa prahasyānucarā viṣṇoḥ pratyaṣedhann udāyudhāḥ
tān—them; abhidravataḥ—thus going forward; dṛṣṭvā—seeing; ditija-anīka-pān—the soldiers of the demons; nṛpa—O King; prahasya—smiling; anucarāḥ—the associates; viṣṇoḥ—of Lord Viṣṇu; pratyaṣedhan—forbade; udāyudhāḥ—taking up their weapons.
TRANSLATION
O King, when the associates of Lord Viṣṇu saw the soldiers of the demons coming forward in violence, they smiled. Taking up their weapons, they forbade the demons to continue their attempt.
TEXTS 16–17
नन्दः सुनन्दोऽथ जयो विजयः प्रबलो बलः । कुमुदः कुमुदाक्षश्च विष्वक्सेनः पतत्रिराट् ॥१६॥ जयन्तः श्रुतदेवश्च पुष्पदन्तोऽथ सात्वतः । सर्वे नागायुतप्राणाश्चमूं ते जघ्नुरासुरीम् ॥१७॥
nandaḥ sunando 'tha jayo vijayaḥ prabalo balaḥ kumudaḥ kumudākṣaś ca viṣvaksenaḥ patattrirāṭ
jayantaḥ śrutadevaś ca puṣpadanto 'tha sātvataḥ sarve nāgāyuta-prāṇāś camūṁ te jaghnur āsurīm