46
Śrimad-Bhāgavatam
[Canto 9, Ch. 2]
TEXT 21
ततोऽग्निवेश्यो भगवानग्निः स्वयमभूत् सुतः । कानीन इति विख्यातो जातूकर्ष्यो महानृषिः॥२१॥
tato 'gniveśyo bhagavān agniḥ svayam abhūt sutaḥ kānīna iti vikhyāto jātūkarṇyo mahān ṛṣiḥ
tataḥ —from Devadatta;  agniveśyaḥ —a son named Agniveśya;  bhagavān —the most powerful;  agniḥ —the fire-god;  svayam —personally;  abhūt —became;  sutaḥ —the son;  kānīnaḥ —Kānīna;  iti —thus;  vikhyātaḥ —was celebrated;  jātūkarṇyaḥ —Jātūkarṇya;  mahān ṛṣiḥ —the great saintly person.
TRANSLATION
From Devadatta came a son known as Agniveśya, who was the fire-god Agni himself. This son, who was a celebrated saint, was well known as Kānīna and Jātūkarṇya.
PURPORT
Agniveśya was also known as Kānīna and Jātūkarṇya.
TEXT 22
ततो ब्रह्मकुलं जातमाग्निवेश्यायनं नृप । नरिष्यन्तान्वयः ग्रोक्तो दिष्टवंशमतः भृणु ॥२२॥
tato brahma-kulam jātam āgniveśyāyanam nṛpa nariṣyantānvayaḥ prokto diṣṭa-vaṁśam ataḥ śṛṇu
tataḥ —from Agniveśya;  brahma-kulam —a dynasty of  brāhmaṇas ;  jātam —was generated;  āgniveśyāyanam —known as Āgniveśyāyana;  nṛpa —O King Parikṣit;  nariṣyanta —of Nariṣyanta;  anvayaḥ —descen-