Text 33]
King Purūravā Enchanted by Urvaśi
195
TEXT 32
ऐलोऽपि शयने जायामपश्यन् विमना इव । तच्चित्तो विह्वलः शोचन् बभ्रामोन्मतवन्महीम् ॥३२॥
ailo 'pi śayane jāyām apaśyan vimanā iva tac-citto vihvalaḥ śocan babhrāmonmattavan mahīm
ailaḥ —Purūravā;  api —also;  śayane —on the bedstead;  jāyām —his wife;  apaśyan —not seeing;  vimanāḥ —morose;  iva —like that;  tat-cittaḥ —being too much attached to her;  vihvalaḥ —disturbed in mind;  śocan —lamenting;  babhrāma —traveled;  unmatta-vat —like a madman;  mahīm —on the earth.
TRANSLATION
No longer seeing Urvaśi on his bed, Purūravā was most aggrieved. Because of his great attraction for her, he was very much disturbed. Thus, lamenting, he began traveling about the earth like a madman.
TEXT 33
स तां वीक्ष्य कुरुक्षेत्रे सरस्वत्यां च तत्सरवीः । पञ्च प्रहृष्टवदनः प्राह सूक्तं पुरुरवाः ॥३३॥
sa tāṁ vīkṣya kurukṣetre sarasvatyāṁ ca tat-sakhīḥ pañca prahṛṣṭa-vadanaḥ prāha sūktaṁ purūravāḥ
saḥ —he, Purūravā;  tāṁ —Urvaśi;  vīkṣya —observing;  kurukṣetre —at the place known as Kurukṣetra;  sarasvatyāṁ —on the bank of the Sarasvatī;  ca —also;  tat-sakhīḥ —her companions;  pañca —five;  prahṛṣṭa-vadanaḥ —being very happy and smiling;  prāha —said;  sūktaṁ —sweet words;  purūravāḥ —King Purūravā.